ความปล่อยปละละเลยในสังคมเรา

ไม่รู้ว่าปรากฏการณ์นี้เกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่

แต่ในตัวเมือง เมื่อคุณเดินตามถนนคุณก็จะเจอผู้คนมากหน้าหลายตา

ดังนั้นพ่อแม่จึงสั่งสอนลูกต้องระวังเป็นพิเศษและอย่ายุ่งกับเรื่องของคนอื่น

เราจึงเดินผ่านเขาไปเขาอย่างไม่ได้สนใจอะไรเลย

เมื่อเราพบเห็นอุบัติเหตุรถชน เรายังจำภาพรถชนปลอมในข่าวโทรทัศน์ได้ติดตา

ความเพิกเฉยของสังคมเรา

ไม่รู้ว่าสิ่งเหล่านี้เริ่มเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไร

แต่มันอยู่ในบริเวณรอบๆ ตัวเราอย่างแน่นอนโดยเฉพาะในตัวเมือง

แต่ว่าเรามักจะได้รับข้อมูล ซึ่งมักจะรวมถึงคนถูกทำร้ายจากคนแปลกหน้า หรือเรื่องทำคุณบูชาโทษทุกวันจากโทรทัศน์,หนังสือพิมพ์หรือทางอินเทอร์เน็ต

เมื่อเราพบคนขอทานข้างถนน เราลังเลที่จะช่วยเหลือเพราะคิดว่าเขาจะเป็นพวกขอทานจอมปลอมคนแอบแฝง หรือเปล่า

เมื่อเราเห็นอุบัติเหตุรถชน เรายังจำภาพรถชนลวงในข่าวโทรทัศน์ได้ติดตา

เราจึงรีบขับรถหลีกไป ไม่หยุดเพราะไม่อยากเสี่ยงเสียเวลาช่วยเหลือเปล่า ๆ

ความเอพกเฉยของสังคมเรา กำลังกลายเป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลในสายตาของชาวเมืองมากขึ้นเรื่อย ๆ

เรื่องเหล่านี้คือสิ่งที่น่าวิตกอย่างยิ่ง

การนิ่งดูดายของคนในสังคมเรา

ในหมู่บ้านซึ่งมีคนไม่มาก ทุกคนจะรู้จักกันดีแทบทุกคน

คุณจึงจะไม่รู้ว่าใครเป็นคนดีใครเป็นคนร้าย

แม้ว่าโรงเรียนจะสอนเราให้มีน้ำใจและต้องช่วยเหลือคนอื่นที่ต้องการ

การนิ่งดูดายของสังคมเรากำลังกลายเป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลในสายตาของชาวเมืองมากขึ้นเรื่อย ๆ

สิ่งเหล่านี้คือสิ่งที่น่าวิตกอย่างยิ่ง

คุณจึงจะไม่รู้ว่าใครเป็นคนดีและใครเป็นคนร้าย

แม้ว่าโรงเรียนจะสอนเราให้มีน้ำใจและต้องช่วยเหลือคน(อื่น)ที่ต้องการ(ความช่วยเหลือ)

ความนิ่งดูดาย (ความเพิกเฉย)ของสังคมเรากำลังกลายเป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลในสายตาของชาวเมืองมากขึ้นเรื่อย ๆ

ในหมู่บ้านซึ่งที่มีคนอาศัยอยู่ไม่มาก ทุกคนแทบจะรู้จักกันดีแทบทุกคน

คุณจึงไม่อาจจะไม่รู้ได้เลยว่า ใครเป็นคนดีและใครเป็นคนร้ายไม่ดี

แต่ว่าเรามักจะได้รับข้อมูลซึ่งมักจะรวมทั้งถึงข่าวของคนถูกทำร้ายจากคนแปลกหน้า หรือเรื่องข่าวการทำคุณบูชาโทษทุกวันจากโทรทัศน์ หนังสือพิมพ์หรืออินเตอร์เน็ตอยู่บ่อยๆ

เราจึงเดินผ่านไปเขาไปอย่างไม่เห็นโดยไม่ได้สนใจอะไรเลย

เราจึงรีบขับรถหลีกไปโดยไม่หยุดรถเพราะไม่อยากเสี่ยงหรือเสียเวลาช่วยเหลือไปเปล่า ๆ

ปรากฏการณ์เหตุการณ์เหล่านี้คือเป็นสิ่งที่น่าวิตกเป็นอย่างยิ่ง