การเวลาไม่เคยปรานีใคร
Nov 05th 2010 14:09
ในวัยเด็ก เด็กทุกๆ คนจะมีความฝันว่าเมื่อเราเติบโตแล้วเราอยากจะเป็นคนอย่างไร
ตอนเป็นวัยรุ่น คุณครูสอนพวกเราให้รู้ว่าทุกๆ คนควรจะต้องตั้งเป้าหมายให้ดีๆ แล้วก็พยายามเรียนรู้จึงจะมีโอกาสได้รับความสำเร็จในอนาคต
แต่เมื่อเราเติบโตจริงๆ แล้ว ส่วนใหญ่ของพวกเราคงจะแค่ทำงานหากินเท่านั้น
อีกไม่กี่ปีเราก็รู้สึกเบื่อแต่ก็ไม่กล้าเปลี่ยนงานเพราะเราอาจจะมีครอบครัวและมีค่าใช้จ่ายสูงขึ้น
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว
เราจนถึงคนเก่าแก่ แล้วก็สั่งสอนให้ลูกต้องมีความฝันและต้องตั้งเป้าหมายให้ดีๆ อย่างฝากความหวังซึ่งเราทำไม่มีความสำเร็จไว้กับลูก
วิถีชีวิตแบบนี้จะเป็นสิ่งที่เราต้องการจริงหรือเปล่า
ถ้าเราไม่เป็นคนอายุสูง เราก็ยังสามารถเปลี่ยนแปลงความเป็นอยู่ของเราได้
สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ การเลือกงานที่เราสนใจจริงๆ
เราต้องไม่เกร็งใจว่างานนั้นจะมีเงินเดือนสูงที่สุดที่เราหางานได้ในขณะนั้น
มีแต่เรารักงานที่เราทำ เราเลยจะไม่รู้สึกเบื่อ
ดังนั้นเราจึงจะมีความสุขและมีโอกาสได้รับความสำเร็จ
ถ้าเราเป็นคนเก่าแก่แล้ว อย่าบังคับลูกให้เขาทำอะไรที่เราต้องการจะทำ
เราควรจะให้ลูกเรียนความรู้ตามสิ่งที่เขาสนใจมากหรือเขามีผลสวรรค์
พระเจ้าให้เวลาเท่ากันแก่ทุกๆ คนในโลก
เราอยากจะใช้เวลาอย่างไรและอยากจะมีวิถีชีวิตแบบไหน ก็แล้วแต่การตัดสินใจของเราเอง
ตอนเป็นวัยรุ่น คุณครูสอนพวกเราให้รู้ว่าทุกๆ คนควรจะต้องตั้งเป้าหมายให้ดีๆ แล้วก็พยายามเรียนรู้จึงจะมีโอกาสได้รับความสำเร็จในอนาคต
แต่เมื่อเราเติบโตจริงๆ แล้ว ส่วนใหญ่ของพวกเราคงจะแค่ทำงานหากินเท่านั้น
อีกไม่กี่ปีเราก็รู้สึกเบื่อแต่ก็ไม่กล้าเปลี่ยนงานเพราะเราอาจจะมีครอบครัวและมีค่าใช้จ่ายสูงขึ้น
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว
เราจนถึงคนเก่าแก่ แล้วก็สั่งสอนให้ลูกต้องมีความฝันและต้องตั้งเป้าหมายให้ดีๆ อย่างฝากความหวังซึ่งเราทำไม่มีความสำเร็จไว้กับลูก
วิถีชีวิตแบบนี้จะเป็นสิ่งที่เราต้องการจริงหรือเปล่า
ถ้าเราไม่เป็นคนอายุสูง เราก็ยังสามารถเปลี่ยนแปลงความเป็นอยู่ของเราได้
สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ การเลือกงานที่เราสนใจจริงๆ
เราต้องไม่เกร็งใจว่างานนั้นจะมีเงินเดือนสูงที่สุดที่เราหางานได้ในขณะนั้น
มีแต่เรารักงานที่เราทำ เราเลยจะไม่รู้สึกเบื่อ
ดังนั้นเราจึงจะมีความสุขและมีโอกาสได้รับความสำเร็จ
ถ้าเราเป็นคนเก่าแก่แล้ว อย่าบังคับลูกให้เขาทำอะไรที่เราต้องการจะทำ
เราควรจะให้ลูกเรียนความรู้ตามสิ่งที่เขาสนใจมากหรือเขามีผลสวรรค์
พระเจ้าให้เวลาเท่ากันแก่ทุกๆ คนในโลก
เราอยากจะใช้เวลาอย่างไรและอยากจะมีวิถีชีวิตแบบไหน ก็แล้วแต่การตัดสินใจของเราเอง
- 10
- 3
- 4
Journals Statistics
| Total | 47 entries |
|---|---|
| This Month | 0 entries |
| This week | 0 enrties |
Latest entry
| ร้านเล็กๆ อีกร้านหนึ่งที่ตั้งอยู่ในซอย (10) |
| ร้านเล็กๆ แต่น่ารักดี (10) |
| ตลาดนัดกลางคืนรามคำแหง ช่วยด้วย (11) |
| รายงาน (2) |
| ความจริง (5) |
Latest comments
| Jan 19th panbooboo |
| Jan 16th N : ♥ : O : ♥ : Y |
| Jan 15th Patt |
| Jan 13th donut |
| Jan 13th จตุพงษ์ |
Entries by Month
| 2012 |
|---|
| - January (2) |
| 2011 |
| - December (8) |
| - November (5) |
| - July (2) |
| - June (1) |
| - March (4) |
| 2010 |
| - December (1) |
| - November (3) |
| - October (5) |
| - September (13) |
| - August (3) |
การเวลาไม่เคยคอยใคร
ในวัยเด็ก(นั้น) เด็กทุกๆ คนจะมีความฝันว่าเมื่อเราเติบโตแล้วเราอยากจะเป็นอะไร
แต่เมื่อเราเติบโตจริงๆ แล้ว ส่วนใหญ่ของพวกเราคงจะแค่ทำงานเพื่อหากินเท่านั้น (1)
อีกไม่กี่ปีช่วงนี้เราก็รู้สึกเบื่อแต่ก็ไม่กล้าเปลี่ยนงานเพราะเราอาจจะมีครอบครัวและมีค่าใช้จ่ายสูงขึ้น (2)
เมื่ออายุมากขึ้น ก็ต้องสั่งสอนให้ลูกรู้จักความใฝ่ฝันและต้องตั้งเป้าหมายให้ดีๆ อย่าฝากความหวังไว้กับลูกซึ่งทำแล้วไม่ประสบความสำเร็จ
ถ้าเราไม่เป็นคนสูงอายุ เราก็ยังสามารถเปลี่ยนแปลงความเป็นอยู่ของเราได้
ถ้าเรารักงานที่เราทำ เราก็เลยจะไม่รู้สึกเบื่อเลย
ดังนั้นเราจึงจะมีความสุขและมีโอกาสได้รับความสำเร็จ ＝ ประสบความสำเร็จ
ถ้าเราเป็นมีอายุมากแล้ว อย่าบังคับลูกให้เขาทำอะไรที่เราต้องการจะทำ
เราควรจะให้ลูกเรียนความรู้ตามสิ่งที่เขาสนใจมากหรือเขามีพรสวรรค์
(1) ประโยคนี้เขียนได้หลายอย่าง เช่น
- ส่วนใหญ่พวกเราคงจะทำได้แค่ทำมาหากินเท่านั้น
- ส่วนใหญ่พวกเราคงจะทำได้ทำงานเพื่อเลี้ยงชีพตัวเองเท่านั้น
(2) คำว่า "อีกไม่กี่ปี" หมายถึง อีกไม่นาน ก็จะเกิดการเปลี่ยนแปลงข้างหน้าครับ เช่น
- อีกไม่กี่ปีก็จะย้ายบ้านแล้ว หมายความว่า จะเกิดเหตุการณ์ย้ายบ้านในช่วงเวลาข้างหน้าครับ
(กาล)เวลาไม่เคยปรานีคอยใคร
ตอนเป็นวัยรุ่น คุณครูมักจะสอนให้พวกเราให้รู้ว่า ทุกๆ คนควรจะต้องตั้งเป้าหมายให้ดีๆ แล้วก็พยายามเรียนรู้จึงจะมีโอกาสได้รับประสบความสำเร็จในอนาคต
แต่เมื่อเราเติบโตจริงๆ ขึ้นแล้ว โดยส่วนใหญ่ของพวกเราคงจะแค่ทำงานเพื่อเลี้ยงชีพหากิน(ตัวเองและครอบครัว)เท่านั้น
(กาล)เวลาช่างผ่านไปอย่างรวดเร็วเสียเหลือเกิน
เราจนถึงคนเก่าแก่ แล้วก็สั่งสอนให้ลูกต้องมีความฝันและต้องตั้งเป้าหมายให้ดีๆ อย่างฝากความหวังซึ่งเราทำไม่มีความสำเร็จไว้กับลูก เมื่อเราอายุมากขึ้น เราก็มักจะสั่งสอนลูกของเราว่าต้องมีความฝันและตั้งเป้าหมายที่ดี เปรียบเสมือนการตั้งความหวังไว้ที่ลูกในบางสิ่งที่เรายังทำไม่สำเร็จ
สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ การเลือกงานที่เราสนใจจริงๆ or งานที่เราอยากจะทำจริงๆ
เราต้องไม่เกรงใจคาดหวังว่างานนั้นจะมีเงินเดือนสูงที่สุดในบรรดางานที่เราหางานได้ในขณะนั้น
พระเจ้าได้ให้เวลาเท่ากันแก่ทุกๆ คนในโลกอย่างเท่าเทียมกัน
เราอยากจะใช้เวลาอย่างไรและอยากจะมีวิถีชีวิตแบบไหน ก็แล้วแต่การตัดสินใจของ(ตัว)เราเอง
ผมเองก็อยากหางานที่ผมชอบและสนใจจริงๆ
ตอนนี้กำลังคิดและปรึกษากับเพื่อนๆ อยู่ครับ
ก่อนที่เราจะแก่เฒ่า เราต้องสั่งสอนให้ลูกมีความฝันและต้องตั้งเป้าหมายให้ดีๆ อย่าฝากความหวังซึ่งเราทำไม่ความสำเร็จไว้กับลูก (This one is very close to your English version.)
Till we are old, then, we teach child that he must have dream and set good goal. จนกระทั่งเราอายุมากขึ้น เราก็จะสั่งสอนลูกๆ ให้มีความฝันและตั้งเป้าหมายที่ดี It just looks like that we entrust our hope to our child something that we have not achieved.สิ่งนั้นจึงเหมือนกับการฝากความหวังที่เรายังทำไม่สำเร็จไว้ที่พวกเขา