เพื่อนผมได้สอนให้ผมรู้ว่า เคยมีคนกล่าวว่า เมืองไทย เป็น "สยามเมืองยิ้ม" ครับ

เมืองไทยเป็นเมืองที่แห่งรอยยิ้ม เพราะว่าคนไทยยิ้มเเละหัวเราะถ้าพวกเขาอยากบอกว่า "ไม่เป็นไร ผมไม่ได้ตั้งใจทำให้ร้ายคุณ"

แต่หนึ่งสิ่งให้ผมเป็นห่วง คนไทยจะเสียรอยยี้มไปหรือเปล่าครับ

ทีละก้าว ทีละก้าว คนไทยนำนิสัยฝรั่งมาใช้ ทานอาหารต่างชาติ และดูหนังต่างประเทศครับ

พวกเขาก็เลยเลียนนิสัยที่พวกเขาเห็นที่นั้น

ผมยังรู้สึกว่า คนไทยดีใจมาก ๆ แต่ผมรู้สึกด้วยว่าคนรุ่นหลังเริ่มเปลี่ยนไปครับ

คุณคิดเห็นอย่างไรถ้าวันนั้นมาถึง ที้คนไทยจะเสียรอยยิ้มของพวกเขาหรือเปล่าครับ

ยิ้ม โลกก็จะยิ้มกับคุณ เมื่อคุณยิ้มให้โลก โลกก็จะยิ้มให้คุณ

เพื่อนผมได้สอนให้ผมว่า เคยมีคนกล่าวว่า เมืองไทย เป็น "สยามเมืองยิ้ม" ครับ เพื่อนผมได้บอกผมไว้ว่า เคยมีคนกล่าวไว้ เมืองไทย เป็น "สยามเมืองยิ้ม" ครับ

แต่ปัจจุบันรู้สึกว่าจะน้อยลงไปและน่าเสียดายครับแต่ปัจจุบันรู้สึกว่าจะน้อยลงไป เป็นเรื่องที่น่าเสียดายนะครับ

เมืองไทยเป็นเมืองที่แห่งรอยยิ้ม เพราะว่าคนไทยจะหัวเราะเเละยิ้มถ้าเมื่อพวกเขาอยากบอกว่า "ไม่เป็นไร ผมไม่ได้ตั้งใจทำให้ร้ายคุณ" [I though that meaning of this sentence is so strange. From my understanding, this sentence means...Thailand is a smily town, because Thais will smile and laugh when they would like to say "Never mind, I didn't intend to hurt you"...Or I misunderstand your exact meaning]

แต่หนึ่งสิ่งหนึ่งที่ให้ผมเป็นห่วง คือ คนไทยจะเสิยรอยยิ้มหรือเปล่าครับ

ทีละก้าว ทีละก้าว ทีละเล็ก ทีละน้อย คนไทยจะนำมาใช้นิสัยน่าฝรั่งมาใช้ ทานอาหารต่างชาติ และดูหนังต่างประเทศครับ

คนรุ่นหลังก็ไปเที่ยวโลกและจะเห็นอยู่ที่ใหม่

พวกเขาก็เลยเลียนนิสัยที่พวกเขาเห็นที่นั่น

อย่างไรก็ตาม(From my feeling, this sentence gave different feeling with previous sentence. Thus, I add a conjunction before next sentence :D) ผมยังรู้สึกว่า คนไทยใจดี [ใจดี=kind, ดีใจ= glad]มาก ๆ แต่ผมรู้สึกด้วยว่าคนรุ่นหลังเริ่มเปลี่ยนไปครับ

คุณคิดว่าเกี่ยวกับเรืองนี้อะไรครับคุณคิดอย่างไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ครับ

คุณคิดเห็นอย่างไร วันหมึ่งจะวันมาถึง ที้คนไทยจะเสียร้อยยิ้มของพวกเขาหรือเปล่าครับคุณคิดว่า อนาคตที่จะมาถึง คนไทยจะเสียรอยยิ้มของพวกเขาหรือเปล่าครับ

เมื่อคุณยิ้ม โลกก็จะยิ้มให้กับคุณ

เพื่อนของผม เคยเล่าให้ผมฟัง มีคนเคยกล่าวไว้ว่า เมืองไทย เป็น "สยามเมืองยิ้ม" (ครับ) < can use or not use

แต่ในปัจจุบัน ผมรู้สึกว่า สิ่งนั้นได้ลดลงไปอย่างน่าเสียดาย

เมืองไทยเป็นเมืองที่แห่งรอยยิ้ม เพราะเมื่อคนไทยต้องการบอกว่า "ไม่เป็นไร ผมไม่ตั้งใจทำให้ร้ายถือสาคุณ" พวกเขาจะยิ้มและหัวเราะ

แต่หนึ่งสิ่งหนึ่งที่ให้ผมเป็นห่วง คือ คนไทย จะเสียรอยยิ้มนั้นไปหรือเปล่าครับ

ทีละเล็ก ทีละน้อย คนไทยหันมาใช้นิสัยแบบฝรั่ง ทานอาหารต่างชาติ และดูหนังต่างประเทศครับ.... (In Thai Language wording "ครับ" is not use in every sentence.Especially in long paragraph, You can use it for the last only.)

คนรุ่นหลังก็ไปท่องเที่ยวรอบโลกและจะพบเห็นสิ่งอยู่ที่ใหม่ๆ

อย่างไรก็ตาม ผมก็ยังรู้สึกว่า คนไทยใจดีมาก ๆ แต่ผมรู้สึกด้วยว่าในคนรุ่นหลังนั้นไำด้เริ่มเปลี่ยนแปลงไปเป็นต่าง ๆ ครับ

คุณคิดอย่างไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ครับ

คุณคิดเห็นอย่างไร วันหมึ่งจะวันมาถึงในวันข้างหน้า ที้คนไทยจะสูญเสียรอยยิ้มนั้นไปของพวกเขาหรือเปล่าครับ? < (this mean "In the future, Do you think, Thais'll lost their smile?")

คนไทยจะเสียรอยยิ้มของพวกเขาไหมฤาสยามเมืองยิ้มจะหายไป (เป็นคำโบราณนะครับ)