เรื่องของพี่น้องตระกูลกริมม์ - นักดนตรีของแห่งเมืองเบรเมิน (ไม่แน่ใจชื่อเมืองครับ??)

วันนี้ผมอยากเล่าให้ฟังเรื่องของพี่น้องตระกูลกริมม์ให้ทุกคนฟัง

เรื่องนี้มีชื่อว่า

นักดนตรีของแห่งเมืองเบรเมิน

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีชาวนาอยู่คนหนึ่งที่เป็นเจ้าของลา โดยเจ้าลาตัวนี้ทำงานนานให้ชาวนามานานแล้ว

และได้รับเก่าพอแก่ตัวลง เจ้าลาก็ไม่สามารถทำงานอย่างมาแต่ก่อนได้ [or พอแก่ตัวลง เจ้าลาตัวนี้ก็ทำงานหนักอย่างเดิมไม่ได้แล้ว]

ชาวนาก็เลยจะจึงอยากจะฆ่าลาตัวนี้ แต่ลามันก็รีบหนีไปเสียก่อนและตัดสินใจจะไปอาศัยในเมืองเบรเมิน

ลามีเกิดความคิดที่จะเป็นนักดนตรีที่มั้นนั่น

หลังจากไปสักครู่ลาหาหม้าข้างๆ ถนน หลังจากนั้นไม่นาน เจ้าลาก็ไปพบกับหมาข้างถนน

ลาถาม(ทักทาย) หมา(หรือ "ม้า")ตัวนั้นว่า สวัสดีครับคุณหมา (ม้า)เป็นอย่างไรบ้าง ดูเหมือนว่าหม้ากำลังเหนื่อยมาก หรือใช่ไหมครับ

หมา (ม้า) ตอบว่า โอ ใช่ครับ เพราะผมเก่าแก่มากแล้ว กำลังของผมก็แย่ลงทุกวันๆ มหาบัณฑิต (เจ้าของ??)ของผมก็มี่ความตั้งใจที่จะฆ่าผม ผมก็เลยวิ่งหนีนะมาที่นี่ครับ

ดอนนี้ผมที่นี้และยังไม่มีได้กินอาหารเลย

ทำไมคุณมาไม่ไปมากับผมที่เบรเมินล่ะ ผมจะไปเป็นนักดนตรี ผมจะเล่นลูต และส่วนคุณจะก็เล่นกลองทิมปานีนะครับ

เจ้าหมา (ม้า) เห็นด้วย พวกเขาก็จึงไปเมืองเบรเมินด้วยกัน ...

ครั้งหน้าผมจะมาเล่าเรื่องตอนต่อไปนะครับ

วันนี้ผมอยากจะเล่าให้ฟังเรื่องของพี่น้องตระกูลกริมม์

เรื่องมีชื่อว่า

นักดนตรีของเมือง เบรเมิน

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีชาวนาที่เป็นเจ้าของลาที่ใช้ทำงานให้ชาวนา ลาทำงานนานให้ชาวนา

เมื่อลามีอายุแก่ลง ก็ไม่สามารถทำงานได้เหมือนเมื่อก่อน

ชาวนาก็เลยจะอยากฆ่าลา แต่ลาหนีและตัดสินใจจะไปที่เมืองเบรเมิน

และมีความคิดที่อยากจะเป็นนักดนตรีที่นั่น

ในระหว่างทาง (ลาตัวนั้น)ก็ได้เจอกับม้าที่ข้างถนน

ลาทักถามม้าว่า สวัสดีครับคุณม้า เป็นอย่างไรบ้าง ดูเหมือนว่าม้าเหนื่อยมาก หรือไหมครับ

ม้าตอบว่า โอ(โอ้!) ผมเก่าแก่แล้ว กำลังผมแย่ลงทุกวัน(ผมกำลังแย่ลงทุกวัน) มหาบัณฑิตของผมก็มีความตั้งใจที่ฆ่าผม ผมก็เลยหนีนะครับ

และตอนที่ผมอยู่ที่นั่นก็ไม่มีอาหารเลย

ทำไมคุณมาไม่ไปมากับผมที่เบรเมิน ผมจะเป็นนักดนตรี ผมจะเล้นลูต และคุณจะเล่นกลองทิมปานีนะครับ

ม้าเห็นด้วย และพวกเขาก็ไปเบรเมินกัน ...