เรื่องนิทานของสองพี่น้องตระกูลกริมม์ - นักดนตรีแห่งเมืองเบรเมิน

หลังจากนั้นไม่นาน ลากับหมาก็ไปพบกับแมวข้างถนน แมวตัวนี้ดูเหมือนว่า อากาศไม่ดีมาสามวันมาแล้ว (ไม่เข้าใจครับ?? หมายถึง อารมณ์ไม่ดี = Moody หรือเปล่า)

ลาบอกว่า "เกิดอะไรนะคุณแมวขึ้นครับ [or เป็นอะไรไปครับ]" แมวก็ตอบว่า "ใครเป็นคนที่มีอารมณ์ดี ถ้ามีใครที่อย่ากจะฆ่าเอง นะค่ะ (I don't inderstand, but I just tried!! ใครจะไปอารมณ์ดีได้ล่ะ ถ้ามีคนที่อยากฆ่าเรา)

เพราะว่าวันตอนนี้ฉันมี้เองก็อายุมากขึ้นกว่าเท่านั้น เสิยฟันก็หักหมดแล้ว และชอบนอนข้างเตาอบ แทนที่จะไปล่าหนู เพราะฉะนั้นเจ้าของของฉันตั้งใจจมน้ำตายฉันจึงอยากกดน้ำให้ตาย ดอนนี้ผมยังไม่รู้เลยว่าจะไปที่ไหนดี"

"ถ้าอย่างนั้น จะก็ไปเมืองเบรเมินกับพวกเราสิล่ะ"

แมวก็คิดว่าความคิดดีเหมือนกัน แล้วก็ดังนั้น แมวจึงเดินทางไปกับพวกเขาที่ มุ่งสู่เมืองเบรเมิน

แล้วทั้งสามตัวนั้นก็ไปพบกับหัวโจกตัวหนึ่งตัว ที่ซึ่งนั่งอยู่บนหน้าประตู ตัวนี้และกำลังส่งเสียงกรี๊ดๆ แบบคนน้าอย่างกับคนบ้า (ไม่เข้าใจคำว่า "หัวโจก" ครับ หมายถึง สัตว์ชนิดใด?? เพราะปกติหัวโจกจะใช้กับคนที่เป็นแกนนำ/หัวหน้า)

ตัวเจ้าลาจึงถามหัวโจก(??)ว่า "ทำไมคุณหัวโจกถึงได้กรีดร้องกรี๊ดอย่างนี้นั้นล่ะครับ"

หัวโจกตอบว่า ผมปลุกเจ้านายทุกชาวเช้าที่เพรางายยามรุ่งสาง แต่วันอาทิตย์นี้เจ้าของของผมจะมี่แขกมาที่บ้าน ผมก็ได้ยินกับหูว่าเจ้าของสั่งพูดว่าผมอยากจะทานกินผม ผมก็กรี๊ดเลยส่งเสียงกรีดร้องที่ให้ดังที่สุดเท่าที่ผมสามารถจะทำได้ เพราะว่าผมกำลังจะตาย"

"ถ้าอย่างนั้น คุณจะไปกับเราที่เบรเมินกับพวกเราดีกว่ามั้ย ความตายคุณพบทุกที่ได้นะครับ(??) แถมคุณมีเสียงของคุณก็ดีด้วย" [หมายถึง คุณอย่าเพิ่งตายดีกว่า or คุณจะตายเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ??]

หัวโจกคิดว่าความคิดดีเห็นด้วย และเดินทางเขาก็จะไปกับพวกเขา(โปรดติดตามตอนต่อไป)