Ja i język polski - część pierwsza
Witam. To pierwszy raz, kiedy piszę tutaj po polsku. Więc, piszę o mnie i o moim polskim.
Przeczytałem moją pierwszą polską książkę, kiedy byłem dopiero dzieckiem. To było "Pan Tadeusz" Adama Mickiewicza.
Oczywiście żartuję! Zamiast przeczytałem książkę Sergiusza Piaseckiego, która nazywa się "Kochanek Wielkiej Niedźwiedzicy", i po włosku, nie po polsku...
Ale bardzo lubiłem tę książkę, i Polska weszła do mojego serca.
***
Później miałem przyjaciółkę, która była poł Polką. Byliśmy, i mieszkaliśmy, razem wielu lat, ale już mieliśmy dwa języki razem - czasem rozmawialiśmy po włosku, czasem po fińsku - i od czasu do czasu też po angielsku. Dlatego nie trzeba było mi się uczyć polskiego, i ona zupełnie nie chciała.
Czasem próbowałem uczyć się polskiego, ale każdy raz było to samo:
ona: - powiedz mi słowo "cześć"
ja: - cieszcz
ona: - nie, nie, "cześć". Jeszcze raz, proszę
ja: - cieszcz, cieść, czeszcz, cześci
ona: - Nie, nie, nie! Nigdy nie nauczysz się polskiego!
Koniec części pierwszej
Przeczytałem moją pierwszą polską książkę, kiedy byłem dopiero dzieckiem. To było "Pan Tadeusz" Adama Mickiewicza.
Oczywiście żartuję! Zamiast przeczytałem książkę Sergiusza Piaseckiego, która nazywa się "Kochanek Wielkiej Niedźwiedzicy", i po włosku, nie po polsku...
Ale bardzo lubiłem tę książkę, i Polska weszła do mojego serca.
***
Później miałem przyjaciółkę, która była poł Polką. Byliśmy, i mieszkaliśmy, razem wielu lat, ale już mieliśmy dwa języki razem - czasem rozmawialiśmy po włosku, czasem po fińsku - i od czasu do czasu też po angielsku. Dlatego nie trzeba było mi się uczyć polskiego, i ona zupełnie nie chciała.
Czasem próbowałem uczyć się polskiego, ale każdy raz było to samo:
ona: - powiedz mi słowo "cześć"
ja: - cieszcz
ona: - nie, nie, "cześć". Jeszcze raz, proszę
ja: - cieszcz, cieść, czeszcz, cześci
ona: - Nie, nie, nie! Nigdy nie nauczysz się polskiego!
Koniec części pierwszej
- 62
- 8
- 1
Journals Statistics
Latest entry
| Ja i język polski - część pierwsza (9) |
| Легенда (14) |
| Лисица (8) |
| Harimau (12) |
| Русский алфавит (4) |
Latest comments
| Nov 09th Vivienne |
| Apr 05th camelca |
| Dec 22nd shahiirosan malay |
| Dec 22nd dillani |
| Dec 09th layang-layang |
Entries by Month
| 2009 |
|---|
| - November (1) |
| 2008 |
| - December (1) |
| - November (3) |
| - October (1) |

Więc Dlatego, piszę o mnie i o moim polskim.(We never start any sentence with "więc". Nigdy nie zaczynamy zdania od "więc". Czasem się zdarza usłyszeć, kiedy ktoś tak mówi, ale to nie jest poprawne.)
Przeczytałem moją pierwszą polską książkę, kiedy byłem dopiero jeszcze dzieckiem.
To było "Pan Tadeusz" Adama Mickiewicza.
Zamiast tego przeczytałem książkę Sergiusza Piaseckiego, która nazywa się pod tytułem "Kochanek Wielkiej Niedźwiedzicy", i to po włosku, nie po polsku...
Ale bardzo lubiłem tę książkę, (bez przecinka; no comma before "i") i Polska weszła do mojego serca zapadła mi (dzięki niej) w serce.
Później miałem przyjaciółkę, która była pół Polką. (Bardzo dobrze!!)
Byliśmy i mieszkaliśmy razem przez wiele lat. Już wtedy znaliśmy dwa języki, w których mogliśmy rozmawiać: czasem mówiliśmy po włosku, czasem po fińsku - dodatkowo od czasu do czasu też po angielsku.
Dlatego nie trzeba było mi się uczyć polskiego, a poza tym, ona wcale nie chciała mnie go uczyć.
Czasem próbowałem uczyć się polskiego, ale każdy raz wyglądał tak samo:
ona: - Powiedz mi słowo "cześć".
ja: - Cieszcz.
ona: - Nie, nie; "cześć".
Jeszcze raz, proszę.
ja: - Cieszcz, cieść, czeszcz, cześci.
Nigdy nie nauczysz się polskiego! (Nie jestem całkiem pewna tych wielkich liter po pauzach, ale cytujesz całe zdania, jest to tak zwana mowa pozornie zależna... nie wgłębiając się w szczegóły - kiedy w powieści wypowiada się jakiś bohater, wygląda to tak: "- Wypowiedź." Poprawiłam więc według tego schematu. Mogę jednak się mylić, jeśli tak jest, bardzo przepraszam, ale nie mam pomysłu, jak dociec reguły ortograficznej, która tu powinna działać... I am not completely sure about those capital letters after dashes, but you are quoting whole sentences, and these are so called <a href="http://megaslownik.pl/slownik/angielsko_polski/,indirect+interior+monologue" style="text-decoration: none; color: rgb(0, 0, 0); ">indirect interior monologue</a>s... When in a novel written in polish any character is saying something, it goes like: "- A sentence." So, I have corrected following this sample. I could be wrong, if I am - please, forgive me ;) But I have no idea how to find the ortographical rule which should regulate it...)
Koniec części pierwszej.
(Nie jestem całkiem pewna tych wielkich liter po pauzach, ale cytujesz całe zdania, jest to tak zwana mowa pozornie zależna... nie wgłębiając się w szczegóły - kiedy w powieści wypowiada się jakiś bohater, wygląda to tak: "- Wypowiedź." Poprawiłam więc według tego schematu. Mogę jednak się mylić, jeśli tak jest, bardzo przepraszam, ale nie mam pomysłu, jak dociec reguły ortograficznej, która tu powinna działać... I am not completely sure about those capital letters after dashes, but you are quoting whole sentences, and these are so called indirect interior monologues... When in a novel written in polish any character is saying something, it goes like: "- A sentence." So, I have corrected following this sample. I could be wrong, if I am - please, forgive me ;) But I have no idea how to find the ortographical rule which should regulate it...) )
(We all are here to help each other.)
Proszę bardzo. ^^ (You are welcome.)
That doesn't look bad at all. I'm impressed. Not that I understand anything, but it looks decent.
T.
(Buona fortuna! incrocio le dita)